Historia Browaru w Radkowie sięga lat 80. XIX wieku, kiedy to przedsiębiorca Albert Nitsche uruchomił produkcję piwa. Wkrótce zakład przejął jego syn, Karl Nitsche, co zapoczątkowało okres intensywnego rozwoju. W 1925 roku Browar przekształcono w spółkę z o.o. pod nazwą „Heuscheuer-Brauerei G.m.b.H.”. Nowymi właścicielami zostali Richard Guder oraz Wilhelm Franke. Jako część Związku Browarów Środkowego Śląska, zakład wytwarzał 6 tysięcy hektolitrów piwa rocznie.

Niedługo później Browar przeszedł w ręce Leonharda Waasa, pod którego zarządem produkcja wzrosła do 10 tysięcy hektolitrów. Głównymi markami były wtedy „Wünschelburger Pilsner” oraz „Heuscheuer Kulm”. Obiekt szczęśliwie przetrwał II wojnę światową bez zniszczeń.

Po 1945 roku zakład został upaństwowiony. W 1970 roku przejęły go Kłodzkie Zakłady Piwowarsko-Słodownicze, a w 1976 roku stał się częścią Zakładów Piwowarskich we Wrocławiu. Choć w latach 1962–1964 przeprowadzono częściową modernizację, browar wciąż nie posiadał nowoczesnego układu chłodniczego – piwnice schładzano naturalnym lodem.

Mimo tych ograniczeń, dzięki kolejnym zmianom, zdolność produkcyjną zwiększono z początkowych 17 tys. hl do 35 tys. hl, osiągając w szczytowym momencie poziom 60 tys. hl rocznie. W 1970 roku w ofercie znajdowały się piwa: Pełne 12%, Słodowe 10,5%, Górska Perła 12,5% oraz Grodziskie 7,7%.

Podobnie jak inne dolnośląskie zakłady, Browar w Radkowie kontynuował tradycje poprzednich właścicieli. Marki takie jak „Górska Perła” czy beczkowe piwo „Radków” cieszyły się dużą popularnością w regionie. Zakład podlegał wówczas Wrocławskim Zakładom Piwowarskim „Piast”. Niestety, rosnąca konkurencja doprowadziły do zamknięcia zakładu w drugiej połowie lat 90. XX wieku.

Choć produkcja piwa wygasła po ponad 115 latach, zabytkowy kompleks przy ul. Piastowskiej aktualnie pełni funkcje przemysłowe. Dawna infrastruktura została zaadaptowana na potrzeby rozlewni wody butelkowanej. Dzięki temu historyczne budynki nie popadły w ruinę i do dziś stanowią element lokalnej gospodarki.